چهار شنبه، 30 بهمن 98 ساعت 07:11 ق.ظ

- سیاسی

تاریخ 1398-11-21 19:03:08
دکتر حسین شهریاری

مصلحت اندیشی های نابجا بلای جان مازندران و ساری شده است

مازنیوز: ساری فقط نام مرکز استان را یدک می کشد
مصلحت اندیشی های نابجا بلای جان مازندران و ساری شده است

اشاره: دکتر حسین شهریاری، چهره نام آشنایی است که این روزها بیشتر از او می شنویم. حقوق دانی که دغدغه مردم او را به هر صحنه ای وارد می کند.

وی فرزند ساری است و دوران ابتدایی و تحصیلی خود را از مدرسه شهید کاملی واقع در روستای میانرود آغاز نموده و مقطع تحصیلی راهنمایی را در مدرسه طبری ادامه داده و در نهایت دوره مقطع تحصیلی متوسطه و دریافت دیپلم ادبیات و علوم انسانی را در مدرسه آیت اله طالقانی به اتمام رسانده است.
در سال 76 برای ادامه تحصیل به دانشگاه عزیمت نموده و در دانشگاه آزاد اسلامی در رشته حقوق قضایی تحصیل کرده و مدرک تحصیلی لیسانس را کسب نموده و سپس مقطع کارشناسی ارشد در رشته حقوق جزا و جرم شناسی را از دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک دریافت نموده است.
ایشان همچنین در سال 96 توانسته مقطع کارشناسی ارشد (فوق لیسانس ) را در رشته دیگری با عنوان مدیریت قضایی (دادگستری) از دانشگاه علوم قضایی کسب نموده و در مقطع دکتری در سال 96 رشته دکتری تخصصی حقوق عمومی پذیرفته شده و هم اکنون در دوره اتمام تحصیلی در مرحله دفاع رساله مشغول ادامه تحصیل می باشند.
ایشان خدمت سربازی را پس از انجام مراحل آموزش نظامی به صورت امریه در دفتر حمایت حقوقی و قضایی دادگستری استان مازندران (ساری) به پایان رساندند و در ابتدا، اشتغال خود را از موسسه قرض الحسنه بسیجیان (بانک مهر اقتصاد) به عنوان کارشناس حقوقی و قضایی (در امور دعاوی، قراردادها، ثبت و املاک) آغاز نمودند که پس از سه سال در آزمون قوه قضائیه شرکت نموده اند و پس از مراحل تشریفات استخدام در سال 86 وارد دستگاه قضایی و در دادگستری به عنوان مدیر دفتر شعبه اول دادگاه عمومی و سپس به عنوان جانشین دفتر کل دادگاه طی حدود سه سال انجام خدمت صادقانه ارائه نمودند.
سپس در آزمون ورودی استخدامی دیوان عدالت اداری شرکت نموده که پس از پذیرش و مراحل استخدام ادامه خدمت خود را در دیوان عدالت اداری از سال 88 شروع نموده که هم اکنون به عنوان رئیس پیگیری ویژه دیوان عدالت اداری انجام وظیفه می نمایند.
دکتر شهریاری از سال 75 به عضویت بسیج در آمده و تاکنون حدود 25 سال سابقه بسیج داشته و از نوجوانی تاکنون در تمام مراحل همایش ها، رزمایش ها و راهپیمایی ها شرکت نموده و حضور فعال در صحنه بسیج دارند. همچنین در محل اشتغال به عنوان معاون فرمانده پایگاه در امور فرهنگی، اجتماعی تشکیل جلسات و همایش ها و آموزش های فرهنگی فعالیت و نقش بسزایی داشتند.
با پیشنهاد خوانندگان گرامی به سراغ دکتر شهریاری رفتیم تا در گفتگویی تفصیلی با دیدگاههای راهشگای وی در راستای مسائل پیش روی ایران، مازندران و ساری و میاندرود آشنا شویم.
هر چند در این فرصت، بیان همه نظرات و دیدگاههای این نخبه علمی و اجرایی ساروی میسر نشد اما فتح بابی شد برای ورود به دریچه ارائه راهکارها برای رفع تنگناهای مرکز استان مازندران که همواره از دغدغه های ایشان به شمار می رود.
 

گفتگو با دکتر حسین شهریاری را باهم می خوانیم:

** آقای دکتر؛ شما را همه می شناسند و نیاز به معرفی ندارید و بهتر است گفتگو را صریح و شفاف آغاز کنیم.

من آماده پاسخگویی هستم . هم شفاف و صریح و هم بدون تعارف.

** بدون تعارف؟!

بله؛ درست شنید. بدون تعارف! واقعیت این است که تعارف و مصلحت اندیشی های نابجا بلای جان مازندران و ساری شده است و ساری به بالاترین درجه از همین تعارفات و مصلحت اندیشی های رایج رنج می برد و شاکله عقب ماندگی های ما در مرکز استان هم همین است.

** جالب است؛ بدون اینکه سئوالی مطرح شود. وارد بحث شدیم. چه بر سر ساری آمده که جنابعالی اینگونه گله مند هستید؟ از کدام تعارف و مصلحت اندیشی حرف می زنید؟

ببینید. من نخبگان زیادی را می شناسم و در این روزها مراوداتم با آنها بیشتر شد که به خاطر تعارف با فلان نماینده و یا فلان مسئول استانی و شهرستان حاضر نیستند حتی دغدغه های خودشان را مطرح کنند که مبادا به کسی بربخورد. باور کنید من در هیچ مقطع از زندگی ام با هیچ وکیل و مسئولی عقد اخوت نبسته ام و نخواهم بست و به شدت با تعارف و مصلحت اندیشی های نابجا مخصوصا بر سر منافع مردم مخالفم.

** بیشتر توضیح می دهید

بله؛ ما فقط در ساری نام مرکز استان را یدک می کشیم. شما به جاهای دور نروید. همین مراکز استان های همسایه را ببینید. ساری با رشت و گرگان قابل مقایسه است؟ صنایع مستقر در این استان ها را ببینید. راههای این استان ها را ببینید. اصلا در همه حوزه ها ما عقب افتاده ایم و آنوقت خیلی ها به خاطر تعارفات اینکه مبادا به برخی بربخورد از انتقاد کوچکی طفره می روند. بهانه هم بسیار است. من با هیچ کس تعارف ندارم. الان ما بعد از سال های طولانی باصطلاح به آرزویمان رسیدیم که یک استاندار ساروی بر مسند نشست. اما در این یک سال و اندی، همین استاندار ساروی که آروزی ما بود برای ساری کار قابل توجهی انجام داد؟ یا نماینده ای که ادعای تراز ملی دارد برای مردم حوزه انتخابیه خود چه حرکت قابل لمسی انجام داد؟

** مصداق هم دارید؟

بله. مصایق بسیار است. اصلا مردم خوب می فهمند. نخبگانی که سکوت کرده اند هم خوب می فهمند. آنقدر قابل لمس است که نیاز به گفتن ندارد. یعنی سرنوشت جاده ساری ـ تاکام و عزیزترین همشهریان ما که در این مسیر پرپر شدند قابل اغماض است که برخی سکوت می کنند. چرا از نماینده فعلی و ادوار مطالبه نمی شود؟ اعتقاد دارم مشکل جاده ساری ـ تاکام می تواند کمتر از 6 ماه حل شود. مشروط به اینکه نمایندگان ما از لابی گری های مرسوم فاصله بگیرند. برایم سئوال است چه چیزی باید برای یک نماینده مهمتر از جان موکلینش باشد؟ اگر لابی گری هم باشد باید برای اتمام پروژه هایی مانند جاده ساری ـ تاکام باشد. بازدیدهای صوری مسئولان اجرایی و حتی وزیر راه و شهرسازی هم مشکل این جاده را حل نکرد. من فکر می کنم عزم جدی برای این کار وجود نداشته است.

** و مصادیق دیگر...

مصداق زیاد دارم. الان بیان مصادیق فایده ای ندارد اما چون سئوال کردید عرض می کنم. الان سال هاست که قرار است بیمارستانی در میاندرود ساخته شود. شاید نزدیک به ده سال است. مردم این شهرستان بسیار مشکل درمانی دارند. جالب است که یک نماینده هم از همین منطقه است. شما در چین می بینید ظرف 10 روز یک بیمارستان هزار تخت خوابی ساخته می شود اما آقایان در میاندرود نتوانستند نزدیک به ده سال و حالا کمتر و بیشتر یک بیمارستان کوچک را احداث کنند. شما اسم این را چه می گذارید. بی کفایتی؟ ناتوانی در نظارت؟ و یا... واقعا نمی شود یقه مسئولان وزارت بهداشت را گرفت و به پروژه سرعت داد. به خدا می شود اما چرا آقایان نکردند نمی دانم. خیلی برایم سئوال است. در همین شهرستان میاندرود، قتلگاهی در جاده گهرباران درست شده که جان جوانان، مردان و زنان و کودکان زیادی را گرفته است. الان چند سال است همه از وزیر و وکیل و استاندار و مدیرکل قول داده اند اما همچنان این جاده قربانی می گیرد؟ پاسخ این خون ها را چه کسی می دهد؟ نماینده مردم اولین کسی است که مسئول است و بواسطه آرایی که از مردم گرفته باید از آنان دفاع کند. باید پاسخگو باشد.

** پس باید چه کار کرد؟

مسئولین دستگاه‌های اجرایی استان و شهرستان باید به خوبی مطالبات و مسائل این شهرستان را شناسایی کنند که البته به راحتی قابل شناسائی است وپس از آن موارد مطرح شده را دسته بندی و به حسب مورد، پیگیری‌های لازم برای رفع آنها صورت دهند و برخی مشکلات باید در اولویت قرار گیرد.
بر اساس آنچه بارها و بارها از سوی مقام معظم رهبری بیان شده؛ معیار و ملاک قانون است. مسئولین باید درک درستی از نیازهای سطح جامعه داشته باشند و به سمت رفع این نیازها گام بردارند. مسئولان باید به گونه‌ای عمل کنند که مردم نسبت به نظام اسلامی خوش بین شده و احساس امیدواری در آنها افزایش یابد. مسئولان باید به گونه ای عمل کنند که مردم مطمئن شوند که تصمیم گیران هم جزئی از آنها هستند و مسائل و مشکلاتشان را با آنها در میان بگذارند.

 

** نقش نمایندگان مجلس به عنوان وکلای ملت چیست؟ حال که در آستانه انتخابات قرار داریم این حلقه اتصال را در حل مشکلات مردم چگونه ترسیم می کنید؟

انتخابات نشانه مردم سالاری دینی، دموکراسی در جمهوری اسلامی و مراجعه به آرای مردم است. نظام ما مبتنی بر رأی مردم است و بعد از انقلاب هر سال تقریبا یک انتخابات در جمهوری اسلامی برگزار شده و منتخبان مردم باید روی ریل پاسخگویی به مطالبات مردم حرکت کنند. نمایندگان مجلس نباید وکیل الدوله باشند و در مقابل خواسته های به حق مردم مسئول هستند. نظارت بر دولت در همه سطوح لازمه وکالت مردم است که متاسفانه ما شاهد تعلل برخی نمایندگان در این مهم هستیم. ببینید وقتی که وضعیت کشاورزی استان را می بینم تاسف می خورم که چرا باید یک استان بزرگ کشاورزی محور با این مشکلات دست و پنجه نرم کند. اگر چه مسئولان باید مواخذه شوند اما در گام اول این نمایندگان مجلس هستند که باید پاسخگوی وضعیت فعلی اسفناک کشاورزان و باغداران استان باشند. یک نماینده با مشاهده گرفتاری های این روزهای کشاورزان، باغداران و دامداران مازندرانی نباید حتی یک شب خواب داشته باشد. کشاورزان ما تمام زندگی شان در خطر است. باغداران ما از سوء تدبیرها رنج می برند و این ها در شرایطی است که ما حرکت قابل توجه ای از مجلس شاهد نبودیم.

** حالا که به بحث کشاورزی رسیدیم بازهم مصداقی بفرمایید که نمایندگان مازندران چه باید می کردند که نکردند؟

ببینید. من آمادگی بحث مصداقی را دارم. اما شاید فرصت و مجال لازم را ندهد تا برای هریک مصداق بیاورم. حالا یک مصداق بارز می گویم و توخود حدیث مفصل بخوان از این مجمل... و شاید بحث به خوبی شکافته شود و شما هم با من هم عقیده شوید که نمایندگان استان و ساری در حوزه کشاورزی کم کاری کردند.
در مجلس شورای اسلامی کمیسیون های تخصصی مختلفی وجود دارد. معمولا نمایندگان هر استانی سعی می کنند به فراخور موقعیت اقتصادی و جغرافیایی خاص در کمیسیون ها نقش آفر ینی کنند. مثلا نمایندگان خوزستان به خاطر نفت خیز بودن این استان در کمیسیون انرژی حضور دارند و یا نمایندگان استان های صنعتی، پای ثابت کمیسیون صنایع هستند. حالا ما در استان کشاورزی محور مازندران باید آرزوی حضور یک نماینده در کمیسیون کشاورزی را داشته باشیم. نمایندگان ما متاسفانه تمایلی به حضور در کمیسیون کشاورزی ندارند. نمایندگان ساری تاکنون رقبتی نداشتند که در کمیسیون کشاورزی نقش ایفا کنند و بعد به سرمان می زنیم که وضعیت کشاورزی ما این است. البته می توانم دهها مصداق دیگر از ناکارآمدی نمایندگان ساری بیاورم که قصه مفصلی خواهد شد.



** برای انتخابات پیش رو چه دیدگاههایی دارید؟

مردم در انتخابات ها تعیین کننده هستند. باید به مردم تبیین شود که معیارهای پذیرفته شده را در آرای خود مورد توجه قرار دهند و به کسانی رای دهند که از بطن خود آنها بوده و درد کشیده باشند.
من تاسف می خورم وقتی می بینم که بعضی نامزدها واقعا به شعور مردم توهین می کنند و قصد دارند با توزیع پول و شام و ناهار زمینه جلب آرای مردم را فراهم کنند اما مردم هوشیار هستند و فریب این افراد و یا هواداران آنان را نخواهند خورد.
کسی که قبل از ورود به مجلس مرتکب کارهای غیرقانونی و غیر انسانی می شود چطور می تواند نماد تفکرات عمومی باشد؟
درحالی برخی نامزدهای انتخابات مجلس هزینه‌های میلیاردی می‌کنند که حتی اگر تمام حقوق و مزایای آنها در طی ۴ سال نمایندگی را جمع کنند به یک چندم عدد تبلیغاتشان نمی‌رسد؟ چرا این هزینه‌ها انجام می‌شود؟ و چرا کسی نظارت نمی‌کند؟
مسئله شفافیت و دموکراسی دو موضوع مهم و پیوندخورده با هم در نظام‌های سیاسی محسوب می‌شود، اما خوشایند نیست که بگوییم یکی از جاهایی که شفافیت وجود ندارد، هزینه‌کردها در انتخابات مجلس است.
واقعیت آن است که چگونگی تأمین هزینه‌های انتخاباتی و منابع مالی داوطلبان و نحوه هزینه‌کرد آن همواره جزو ابهام‌آلودترین سوالاتی بوده که نه تنها هیچگاه پاسخ شفافی به آن داده نشده که بتواند کاندیداهای مجلس را به شفاف‌سازی یا محدودسازی هزینه‌های تبلیغاتیشان مجاب کند. از همین روست که وضعیت برخی تبلیغات در انتخابات این سوالات را در افکار عمومی ایجاد کرده که چگونه ممکن است یک کاندیدا هزینه‌های میلیاردی برای انتخابات متقبل شود؟ مگر میزان دریافتی یک نماینده مجلس در تمام سالهای نمایندگی‌اش چقدر است که برخی از کاندیداها تا میلیاردها تومان برای کسب کرسی‌های پارلمان هزینه می‌کنند؟
سوال این است این مبالغ آن هم برای نامزدی در یک شهرستان کوچک از چه محلی تامین شده؟ ضمن اینکه به چه دلیل این مبالغ و به چه منظوری هزینه می‌شود؟
در واقع در چنین روندی که شفافیت مالی در آن وجود نداشته باشد و چنین تخلفاتی، سلسله‌ای از فسادها که وابسته و متصل به هم است، رخ می‌دهد. یعنی به صورت بالقوه این ظرفیت وجود دارد که زدوبندهایی در پشت پرده بین کاندیداهای انتخابات با اسپانسرهای میلیاردی صورت می‌گیرد و این امر موجب ورود پول‌های بی‌ضابطه و با منابع نامعلوم به انتخابات بشود. ورود احتمالی کاندیداها با این سیاق به مجلس به صورت منطقی می‌تواند باعث خسران های جبران ناپذیر شود.
** و کلام آخر ....
حرف های من با مردم پایان ندارد . یعنی نمی توانم کلام آخر داشته باشم. من واقعیت هایی را در جامعه می بینم که درد و رنج می برم و تا همیشه دغدغه مردم کشور، استان و شهرستانم را دارم.
قلبا اعتقاد دارم که امام عزیز برای این انقلاب اسلامی زحمات زیادی کشیدند و خون دهها هزار شهید پای نهال این انقلاب ریخته شد تا به درخت تنومندی تبدیل شد و یکایک ما وظیفه داریم تا گوش بفرمان رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای از دست آوردهای انقلاب پاسداری کنیم.

نظر شما

Your Name Description

Your Email Description

Your Website Description

Your Comment Description

 

Parent Comment Description

کاربر گرامی، وارد نمودن نام و نام خانوادگی، آدرس ایمیل و آدرس وب‌سایت اختیاری می‌باشد.
تبلیغات